Door: Koster & Jojanneke
Gepubliceerd: maandag 8 februari 2010 23:58
Update: maandag 8 februari 2010 23:58
Jo ging op Holland Heineken House assessment bij algemeen directeur Heineken Nederland Philip de Ridder. ‘Je bent veel te bijdehand.’
In al hun voorbereidingen voor het verblijf in Gordons villa tijdens het WK in Zuid-Afrika vergaten Ko en Jo, niet direct de Sporty Spice der redactie, zich van een plek te voorzien in het vliegtuig richting de Olympische Winterspelen in Vancouver. Dom en vooral ook stom natuurlijk. Als er ergens geparty-d wordt de komende weken is het in Canada. Maar nee hoor, onze hoofdredacteur stuurde, stom en vooral ook dom natuurlijk, onze sportverslaggever Thijs Zonneveld. Zonneveld mag dan ex-wielrenner zijn, oké, een ex-wielrenner met een gouden pennetje, maar wat heb je daaraan in een Holland Heineken House vol Willem-Alexanders, Pieter-Christiaans/ Peter-Constantijns, Youp van ’t Hekken en René Frogers? Nop.
Laatste test
In een poging de boel te redden toog Jo daarom dan ook in allerijl naar de Heineken brouwerij waar traditioneel een pre HHH-partijtje plaatsvond voor een laatste test van leverworst, kaas en bier. Heineken bobo’s alom, dus ook lastminute retourtjes Canada, zo dachten we. Net als Peter Paul Muller overigens, die vermomd als Martin Moreiro hetzelfde probeerde als wij. Maar ai, dat viel tegen.
Het begon al met een mild-zure Koos Tromp, Heinekens financieel directeur. ‘Ik ga zelf niet eens. Als je er niks te zoeken hebt dan mag je niet, of je neemt vakantie op en betaalt het zelf maar. Ik heb gehoord dat het slim is op Seattle te vliegen, een auto te huren en dan naar Vancouver te rijden.’ Door naar een licht geprikkelde Marinus van Dorst, directeur Heineken Brouwerijen Zuidoost-Nederland: ‘Er is minder geld. Het is crisis geweest. We moeten gewoon in Nederland blijven en werken.’ Senior communicatie adviseur Hans Sjouke Corpsbal, pardon Koopal: ‘Er gaan minder dan tien man van Heineken. Onze algemeen directeur Philip de Ridder is in staat bij Schiphol te gaan kijken welke Heinekenwerknemers afreizen naar Vancouver en ze te ondervragen over hun motieven. Je moet het heel goed kunnen uitleggen. Anders heb je een probleem.’ Alors, een motiefje uitleggen: eitje. Maar niet bij De Ridder.
Slecht netwerk
‘Ja, ík zit morgen in het vliegtuig naar Vancouver. Maar nee, jíj niet Jojanneke. Waarom niet? Eén: Je bent te laat. Twee: je bent veel te bijdehand. Drie: je hebt een slecht netwerk, want je kende mij nog niet. Lastig hè, als iemand gelijk heeft?’ Voor je kunt gaan huilen, verwisselt het Heineken opperhoofd van bad cop naar good cop. ‘Hier heb je mijn kaartje. Ik geef er maar honderd weg per jaar dus wees er zuinig op.’ En weer naar bad cop. ‘Wat heeft je collega die wel naar Vancouver gaat, dat jij niet hebt? Daar moet je over nadenken. In ieder geval geen twee voor twaalf mentaliteit zoals jij. Dat kan ik meestal waarderen, maar in dit geval niet. Wat zijn je dromen? Wat is je verleden? Je beweegt veel, je bent onrustig. Waarom? Dat soort dingen moet ik allemaal eerst weten. Míjn droom is mensen gelukkig maken. Ook jou, maar dan moet je toch echt eerder zijn in het vervolg. Voor de Spelen in Londen gaan we voor het HHH kaarten verspreiden via het NOC*NSF. Gratis, maar dan moet je er dus wel aan zien te komen. Als je me daarvoor op tijd een briefje stuurt, zal ik mijn best voor je doen. Je bent in ieder geval gedreven. Jammer voor nu, maar je hebt toch maar mooi een gratis assessment van Philip de Ridder gehad.’
En weg is de meedogenloze maar toch ook aimabele Heineken topman, om zich met een lachje nog even om te draaien. ‘Ik zal de groeten doen aan je collega.’