Galapagos « Terug naar discussie overzicht

Galapagos oktober 2019

6.126 Posts, Pagina: « 1 2 3 4 5 6 ... 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 ... 303 304 305 306 307 » | Laatste
Polo XL
0
"We wisten het toen Natalia plots weer piano speelde"

Artikel in het FD pagina 22,23 & 25. dd, 5 okt 2019




Mijn excusses dat ik niet in de gelegenheid ben om de link te plaatsen.Maar ben er zeker van dat iemand dit kan realiseren op dit forum.Bij voorbaat dank.


MVG,P XL.
nr36
14
BIOTECHNOLOGIE

‘We wisten het toen Natalia plots weer piano speelde’
Galapagos zegt haar niets, maar het pilletje vergeet ze nooit: ‘Ik kon weer zonder pijn slapen.’ Moldavische reumapatiënten testten in 2011 een nieuw medicijn. Gevolg: een miljardendeal van het Nederlands-Belgische biotechbedrijf met de Amerikaanse farmareus Gilead. ‘Hopelijk vergeet Galapagos de proefkonijnen niet.’
Van onze redacteur
Dat Chisinau de hoofdstad is, is een quizweetje. Maar niemand spreekt het uit zoals ze het daar zelf doen: Kisinau. Kenners weten dat Moldaviërs hun buurlanden veel punten geven op het Eurovisiesongfestival. Maar verder ...
Voor veel West-Europeanen is Moldavië eigenlijk maar één man. Hij heet Andrei Tchmil en voor hij als genaturaliseerde Belg triomfeerde in Parijs-Roubaix en de Ronde van Vlaanderen stond achter zijn naam ‘(Mol)’ in de uitslagen. Een mede-Europeaan dus, al werd hij geboren in Chabarovsk, helemaal in het oosten van Rusland, waar het bijna China is. Na zijn carrière keerde Tchmil terug naar Moldavië; hij was er zelfs een tijdje minister van sport, en het eerste wat je bij het Zentrum Hotel ziet, zijn drie huurfietsen waarop ‘Andrei Tchmil Bike Company’ staat.
Maar dokter Tatiana Rotaru kent hem niet, zegt ze. En echt verbazen doet dat niet. De taxirit naar het centrum leerde dat je ook in Chisinau nu Porsche Cayenne, McDonald’s en KFC hebt, maar dat Wikipedia misschien ook wel gelijk heeft: ‘Het land geldt als een van de armste in Europa.’ In de stad barst het asfalt en stijgt de weg soms abrupt. Wie fietst hier?
Half juli 2019. Het Financieele Dagblad en de Vlaamse zakenkrant De Tijd melden dat de Amerikaanse farmareus Gilead ruim €4,5 mrd in Galapagos investeert. Groot nieuws. Zo verzekert Galapagos zich van een zelfstandig voortbestaan voor de komende tien jaar. Belangrijk in dit verhaal is filgotinib, een middel tegen reumatoïde artritis. Wanneer het daadwerkelijk op de markt komt, is nog niet bekend, maar al eerder schreven het FD en De Tijd dat de doorbraak van Galapagos te danken is aan een studie uit 2011 op 36 patiënten in Moldavië
Hoe kwam Galapagos in Moldavië om filgotinib te testen?
Annegret Van der Aa, tegenwoordig chief operating officer van biotechbedrijf Octimet Oncology in het Belgische Beerse, was in 2011 nog onderzoeker bij Galapagos. Aan de telefoon vertelt ze dat het in westerse landen niet zo makkelijk is om kandidaten te vinden voor klinische studies. ‘Zeker in 2011 was dat in niet-westerse landen nog anders.’
Via een eerdere samenwerking werd Galapagos in contact gebracht met dokter Tatiana Rotaru, die een commerciële organisatie runde voor het uitvoeren van klinische studies in Chisinau. Van der Aa: ‘En zij legde dan weer het contact met professor Minodora Mazur van het Institutul de Cardiologie, een reumatoloog. Rotaru deed de logistieke kant en bleef de tussenpersoon, de professor nam de medische evaluatie van de patiënten voor haar rekening. De snelheid waarmee daar de eerste testresultaten bereikt werden, was indrukwekkend.’
FASE 2
Avond in Chisinau, in het hotel pikt Tatiana Rotaru (‘I am at the reception. In white dress’, sms’t ze) de verslaggever op, en neemt hem mee naar het restaurant waar professor Mazur wacht. De eerste keer dat ze zelf van Galapagos hoorden, was in 2010. Rotaru werkte toen voor een Moldavisch-Duitse firma die gespecialiseerd was in ‘Phase 1 trials’, zeg maar de eerste tests van nieuw ontwikkelde, mogelijke, medicijnen. Maar Galapagos zat al een fase verder in juni 2011, in fase 2, waarbij kandidaat-medicijnen bij patiënten geëvalueerd worden. Van der Aa: ‘De zomer maakt het traditioneel nog moeilijker om patiënten te vinden voor klinische proeven. Maar niet in Moldavië.’
‘Ik had een lijst met zeker driehonderd patiënten’, herinnert Minodora Mazur zich. ‘Ik riep alle reumaspecialisten van het land op hun patiënten die niet reageerden op Methotrexaat (een bestaand middel tegen de aandoening, red.) naar mij te sturen. Maar ik nam ook contact op met geriaters en gynaecologen. Sommige patiënten vinden hier immers niet de weg naar de juiste arts.’
Kandidaten vinden was makkelijk. Mazur: ‘Hier is geen goede sociale zekerheid, dus wordt er vaak op familie gerekend. Het probleem met reumatoïde artritis is dat de aandoening zich vooral manifesteert bij veertigers. Maar dat zijn mensen die zelf nog kleine kinderen hebben en die aan de andere kant gepensioneerde ouders hebben. Op geen van beide kunnen ze terugvallen voor financiële hulp. Daarom waren ze zo blij dat ze aan de test mee mochten doen.’
Uiteindelijk screende Mazur 96 patiënten om zo de 36 geschikte deelnemers aan het onderzoek te identificeren. ‘Sommigen vielen af omdat ze bijvoorbeeld andere aandoeningen, zoals hepatitis, hadden.’
Er waren in de zomer van 2011 drie groepen: twee die elk filgotinib kregen, de derde kreeg een placebo. Mazur: ‘Het werd zo ongelooflijk snel duidelijk. Al na een week of twee zag ik wie in de groep mét filgotinib zat. Een van de duidelijke symptomen bij reumatoïde artritis is ochtendstijfheid in de gewrichten. De handen bijvoorbeeld. Als je die patiënten vraagt om de pijn, op een schaal van 100, te vergelijken en na drie weken zeggen ze dat hij 40% minder is, dan weet je het.’
Een patiënt zei: ‘Ik voel me goed. Mijn handen voelden deze morgen niet stijf aan.’ Dat was de ‘eerste klik’, zegt Mazur. ‘De vrouw had lang getwijfeld of ze mee moest doen. Alles had ze al gekregen: ontstekingsremmers, Methotrexaat. Dit beschouwde ze als haar laatste kans.’
nr36
11
Snel rinkelde het belletje in het hoofd van Mazur voor de tweede keer. ‘Een vrouw van 27 was al jaren aan het sukkelen. Natalia heet ze. Ze speelde piano, maar dat was lang geleden. Door haar aandoening kon ze het simpelweg niet meer. Na vier weken kwam ze op consult en zei ze: “Ik kan weer piano spelen.”’ Mazur richt zich op. ‘Toen wist ik het. Diezelfde dag hebben we naar Galapagos gebeld.’
Een jaar later trouwde Natalia, weer een jaar later was ze zwanger en nu is ze moeder. Piano speelt ze nog altijd. Al merkt ze wel een terugval. Logisch: de test met filgotinib is al even achter de rug, nu is het wachten op het echte medicijn.
GEEN DAKLOZEN, MAAR OOK GEEN JONGEREN
Dokter Rotaru verzorgt een nachtelijke sightseeing in Chisinau. ‘Daklozen ga je niet zien; we zorgen voor elkaar. Maar veel jongeren zul je ook niet zien. Er zijn te weinig banen. Wie 20 is, vertrekt naar Italië, Spanje, Frankrijk of Rusland. Moldavië leeft vooral van landbouw. Maar we hebben geen zee en er is weinig export. Tot 2009 was Rusland de belangrijkste afzetmarkt, maar toen onze leiders naar Europa begonnen te kijken en bijvoorbeeld afspraken maakten over het reizen zonder visum, sloot Rusland de markt af. Alleen al het feit dat onze wijn niet meer naar Rusland kon, was een ramp.’
Het land, sinds 21 augustus 1991 onafhankelijk, heeft het altijd moeilijk gehad. De scheiding van de Sovjet-Unie leidde tot het wegvallen van veel spaargeld op Sovjet-rekeningen. ‘De laatste tien jaar is het wat beter’, zegt Mazur. ‘In 2009 kregen we de kans ook het Roemeens staatsburgerschap aan te nemen. Daardoor hebben veel mensen twee paspoorten. Dat maakt het reizen makkelijker.’
De volgende ochtend brengt een taxi ons naar het Institutul de Cardiologie. We lijken de stad uit te rijden, naar een wijk hogerop, de medische-universiteitswijk. Voorbij het ‘Institutul de dializa’ is het. Oudjes met krukken worden afgezet door een taxi van Taxi Confort. Op de zevende verdieping lees je op deuren van kunststof ‘Patient Examination Room’, ‘Supplies Room’ en ‘Consenting Procedure Room’. In het Engels dus. De briefjes lijken hier speciaal te hangen voor het westerse bezoek.
In het kort
• Het was in het arme Moldavië niet moeilijk proefkonijnen te vinden voor een nieuw reumamiddel.
• Voor Galapagos waren de tests de sleutel tot een miljardensucces.
• De patiënten van toen hopen dat Galapagos hen straks van het middel zal voorzien.
nr36
10
Van onze redacteur
Het was vanuit deze gangen en deze kamers dat in 2011 naar Galapagos werd gebeld. En ook later, want na die eerste test met 36 patiënten volgden nieuwe tests. Twee deelnemers zitten hier: Maria en Larisa.
Dokter Rotaru vertaalt wat Larisa (56) vertelt. ‘In november 2010 kreeg ik mijn eerste diagnose. Ik had eerst pijn in de gewrichten van mijn handen. Dat ging steeds verder: benen, knieën, ellebogen, schouders. Elke beweging, elke stap deed pijn. Ik kon mijn haar niet meer wassen, mijn arm niet meer opheffen. Ik werkte als boekhouder bij een openbare instelling, maar eigenlijk zat ik vaker bij de dokter dan op mijn werk.’
Hoogleraar Mazur kwam Larisa op het spoor omdat ze behandeld werd door haar eerste promovendus ooit. ‘Na zes weken merkte ik voor het eerst verbetering, maar na twaalf weken écht. Ik kon weer voor mijn eigen hygiëne zorgen en even later kon ik weer gaan werken.’
Rotaru vult aan: ‘Ze kreeg gewoon weer zin in het leven. Dat zien we vaker bij patiënten. Na zoveel jaar van pijn worden ze eigenlijk depressief.’
GEEN ZIN MEER IN HET LEVEN
Maria heeft de hele tijd geluisterd en geknikt. Nu wil zij vertellen. Maria is 63 en werd in 2012 overvallen door reumatoïde artritis. Het ging heel snel, de pijn was op een ochtend zo extreem dat haar man de ambulance moest bellen. ‘Ik zat twee jaar voor mijn pensioen, maar in Moldavië is dat eigenlijk geen optie. Van een pensioen van €80 per maand kan ik niet leven. Zoals iedereen zou ik moeten blijven werken.’ De ziekte verhinderde dat. ‘Mijn fijne motoriek was helemaal weg.’
‘Maria zat in een depressie toen ze aankwam’, herinnert Rotaru zich. ‘Ze had hoegenaamd geen zin meer in het leven. Maar, eerlijk, na één week voelde ze de verbetering al. Gradueel ging ze vooruit. Zie haar daar zitten.’ Maria glundert. Ze is mooi opgemaakt. ‘Mijn man is jaloers’, schatert ze. ‘Voorheen was hij erg onverschillig en hij dacht zelfs dat ik deed alsof ik pijn had. Nu denkt hij dat ik een ander heb en dat ik me daarom opmaak. Ik kan je verzekeren dat dat niet zo is. Ik heb gewoon de vreugde teruggevonden en wil er weer goed uitzien.’
Maria ging weer werken, loopt elke ochtend een kilometer naar de bus en verdient nu naast haar pensioen nog eens €80 bij. ‘Zonder professor Mazur was ik dood geweest.’
ZWACHTELS
Anatoli was ‘in de veertig’ toen hij voor het eerst voelde dat er iets mis was. Zijn gewrichten deden pijn, maar hij besteedde er weinig aandacht aan. Hij reed verder, als chauffeur van een zakenman. Tot in 2012 alles onmogelijk werd. ‘Zelfs bewegen in bed.’
In 2013 doorliep Anatoli een test met filgotinib. ‘Dat hielp me wonderwel’, zegt hij. ‘Een tijdlang kon ik weer met de auto rijden. Maar nu is het weer veel minder. Voor de middag lukt het nog wel, nadien niet meer. Mijn brood snijden of de waterkraan opendraaien is erg lastig. Ik voel me een zombie.’
Als dokter Rotaru de zwachtels rond zijn polsen losmaakt, ziet zelfs de leek Anatoli’s pijn. Aan haar arm wandelt hij weer naar buiten. Niet één keer heeft hij gelachen. Ook niet voor de foto op het grauwe balkon.
In het kantoor van Mazur staan druiven, een afhaalpizza en chocolaatjes van Chisinaul de Seara, een blijk van de Moldavische gastvrijheid, en ook om te laten zien dat zij en haar patiënten blij zijn dat ze hun verhaal hebben kunnen delen, als onderdeel van het succes dat Galapagos heeft door de miljardendeal met Gilead.
‘Natuurlijk hebben we soms gemengde gevoelens’, zegt Mazur. ‘Als Galapagos straks samen met Gilead filgotinib als medicijn zal lanceren, zal de Moldavische markt voor hen niet interessant zijn. En is zij dat wel, dan is het middel voor deze mensen wellicht onbetaalbaar. De mensen die aan de basis stonden van de miljardendeal zullen daar niets aan hebben. We kunnen enkel hopen dat Galapagos hen niet vergeet.’
pe26
13

Empathisch artikel van FD.

De Moldavische RA patiënten, die betrokken waren bij die kleine studie, hebben de werking van Filgotinib in een pril stadium aangetoond.

Dat Filgotinib een fantastisch medicijn is, weten we meer en meer. De verhalen van deze mensen zijn uniek. Zoveel pijn ervaren dat je niet meer de dagelijkse bezigheden kan oppakken.

Filgotinib is de belichaming van een beter leven voor, in potentie miljoenen mensen. Dit alles door het slikken van 1 pil per dag.


De aanvraag tot goedkeuring van Filgotinib bij de EMA is lopende.

Moldavië is een aangesloten land inzake EMA. Zie link onderstaand.

Zou een zeer mooi gebaar zijn om deze 36 patiënten, waarvan 12 op placebo, Filgotinib gratis te verstrekken gezien de situatie tot vergoeden aldaar.


Weet wel dat ditzelfde dan opgaat voor GLPG1690 medicijn en de +/- 17 Oekraïense IPF-patiënten die hebben deelgenomen aan FLORA-studie.



www.ema.europa.eu/en/partners-network...


p.s. wellicht ook goed om dit artikel opGLPG0634 = Filgotinib draadje te plaatsen.
[verwijderd]
2
Interessant artikel. Vooral de patiënt die weer piano speelt.Onno gebruikte toen in een interview een keer de zin: ”zou het niet mooi zijn als er een pilletje bestond waardoor je weer gewoon piano kunt spelen?”
Het was 2010. Hij overtuigde mij met dat interview om vol in Galapagos te stappen.
Het vertrouwen in de huidige pijplijn is ook daarom groot. Galapagos heeft altijd een eerlijk verhaal.
pe26
7
quote:

pe26 schreef op 5 oktober 2019 07:59:



Empathisch artikel van FD.

De Moldavische RA patiënten, die betrokken waren bij die kleine studie, hebben de werking van Filgotinib in een pril stadium aangetoond.

Dat Filgotinib een fantastisch medicijn is, weten we meer en meer. De verhalen van deze mensen zijn uniek. Zoveel pijn ervaren dat je niet meer de dagelijkse bezigheden kan oppakken.

Filgotinib is de belichaming van een beter leven voor, in potentie miljoenen mensen. Dit alles door het slikken van 1 pil per dag.


De aanvraag tot goedkeuring van Filgotinib bij de EMA is lopende.

Moldavië is een aangesloten land inzake EMA. Zie link onderstaand.

Zou een zeer mooi gebaar zijn om deze 36 patiënten, waarvan 12 op placebo, Filgotinib gratis te verstrekken gezien de situatie tot vergoeden aldaar.


Weet wel dat ditzelfde dan opgaat voor GLPG1690 medicijn en de +/- 17 Oekraïense IPF-patiënten die hebben deelgenomen aan FLORA-studie.



www.ema.europa.eu/en/partners-network...


p.s. wellicht ook goed om dit artikel opGLPG0634 = Filgotinib draadje te plaatsen.




Uit humanitaire principe wil je die 36 Moldavische patiënten helpen.
Galapagos verricht echter niet de (mogelijke) toekomstige verkoop van Filgotinib in dat land. Dat is aan Gilead.

En hoe ga je een uitzonderingspositie creëren voor 36 RA patiënten? Rekening houdend met andere doelpopulatie in dat land die ook behoefte hebben aan behandeling met Filgotinib.


Een gedachtespinsel:

1) 36 RA-patiënten in een aparte stichting onderbrengen en zorg dragen voor gratis medicatie..?

2) Filgotinib tegen een marktconforme prijs in Moldavië op de markt te brengen, rekening houdend met draagkracht.


Hoe gaaf zou het zijn om een stichting op richten in Moldavië, in contact te komen met de 36 RA-patiënten en geldfondsen te verzamelen..?


Naam stichting: een verwijzing naar mw. Christel Menet ;), de chemiste die Filgotinib ontwikkelde.
Endless
3
quote:

nr36 schreef op 5 oktober 2019 07:11:


Van onze redacteur
Het was vanuit deze gangen en deze kamers dat in 2011 naar Galapagos werd gebeld. En ook later, want na die eerste test met 36 patiënten volgden nieuwe tests. Twee deelnemers zitten hier: Maria en Larisa.
Dokter Rotaru vertaalt wat Larisa (56) vertelt. ‘In november 2010 kreeg ik mijn eerste diagnose. Ik had eerst pijn in de gewrichten van mijn handen. Dat ging steeds verder: benen, knieën, ellebogen, schouders. Elke beweging, elke stap deed pijn. Ik kon mijn haar niet meer wassen, mijn arm niet meer opheffen. Ik werkte als boekhouder bij een openbare instelling, maar eigenlijk zat ik vaker bij de dokter dan op mijn werk.’
Hoogleraar Mazur kwam Larisa op het spoor omdat ze behandeld werd door haar eerste promovendus ooit. ‘Na zes weken merkte ik voor het eerst verbetering, maar na twaalf weken écht. Ik kon weer voor mijn eigen hygiëne zorgen en even later kon ik weer gaan werken.’
Rotaru vult aan: ‘Ze kreeg gewoon weer zin in het leven. Dat zien we vaker bij patiënten. Na zoveel jaar van pijn worden ze eigenlijk depressief.’
GEEN ZIN MEER IN HET LEVEN
Maria heeft de hele tijd geluisterd en geknikt. Nu wil zij vertellen. Maria is 63 en werd in 2012 overvallen door reumatoïde artritis. Het ging heel snel, de pijn was op een ochtend zo extreem dat haar man de ambulance moest bellen. ‘Ik zat twee jaar voor mijn pensioen, maar in Moldavië is dat eigenlijk geen optie. Van een pensioen van €80 per maand kan ik niet leven. Zoals iedereen zou ik moeten blijven werken.’ De ziekte verhinderde dat. ‘Mijn fijne motoriek was helemaal weg.’
‘Maria zat in een depressie toen ze aankwam’, herinnert Rotaru zich. ‘Ze had hoegenaamd geen zin meer in het leven. Maar, eerlijk, na één week voelde ze de verbetering al. Gradueel ging ze vooruit. Zie haar daar zitten.’ Maria glundert. Ze is mooi opgemaakt. ‘Mijn man is jaloers’, schatert ze. ‘Voorheen was hij erg onverschillig en hij dacht zelfs dat ik deed alsof ik pijn had. Nu denkt hij dat ik een ander heb en dat ik me daarom opmaak. Ik kan je verzekeren dat dat niet zo is. Ik heb gewoon de vreugde teruggevonden en wil er weer goed uitzien.’
Maria ging weer werken, loopt elke ochtend een kilometer naar de bus en verdient nu naast haar pensioen nog eens €80 bij. ‘Zonder professor Mazur was ik dood geweest.’
ZWACHTELS
Anatoli was ‘in de veertig’ toen hij voor het eerst voelde dat er iets mis was. Zijn gewrichten deden pijn, maar hij besteedde er weinig aandacht aan. Hij reed verder, als chauffeur van een zakenman. Tot in 2012 alles onmogelijk werd. ‘Zelfs bewegen in bed.’
In 2013 doorliep Anatoli een test met filgotinib. ‘Dat hielp me wonderwel’, zegt hij. ‘Een tijdlang kon ik weer met de auto rijden. Maar nu is het weer veel minder. Voor de middag lukt het nog wel, nadien niet meer. Mijn brood snijden of de waterkraan opendraaien is erg lastig. Ik voel me een zombie.’
Als dokter Rotaru de zwachtels rond zijn polsen losmaakt, ziet zelfs de leek Anatoli’s pijn. Aan haar arm wandelt hij weer naar buiten. Niet één keer heeft hij gelachen. Ook niet voor de foto op het grauwe balkon.
In het kantoor van Mazur staan druiven, een afhaalpizza en chocolaatjes van Chisinaul de Seara, een blijk van de Moldavische gastvrijheid, en ook om te laten zien dat zij en haar patiënten blij zijn dat ze hun verhaal hebben kunnen delen, als onderdeel van het succes dat Galapagos heeft door de miljardendeal met Gilead.
‘Natuurlijk hebben we soms gemengde gevoelens’, zegt Mazur. ‘Als Galapagos straks samen met Gilead filgotinib als medicijn zal lanceren, zal de Moldavische markt voor hen niet interessant zijn. En is zij dat wel, dan is het middel voor deze mensen wellicht onbetaalbaar. De mensen die aan de basis stonden van de miljardendeal zullen daar niets aan hebben. We kunnen enkel hopen dat Galapagos hen niet vergeet.’



Ik hoop en verwacht dat Galapagos deze mensen niet vergeet bij het op de markt brengen. Maar wat mooi dat Filgotinib zo een groot verschil maakt een het leven van de patiënten. Nu IPF nog en wat gaat Toledo doen. Bij Toledo zijn de verwachtingen van Onno torenhoog ,betere verwachtingen dan Filgotinib.
Guuster
0
Gaat GLPG een commerciële partner zoeken om filgotinib in Europa te vermarkten? Zo ja zijn er ideeen welke club daarvoor in aanmerking komt? Of zouden ze zelf energie gaan steken in commercie
Lang
0
Wat ik mij afvraag, maar misschien zie ik inmiddels overal complotten, waarom zou het FD 'out of the bleu' dit verhaal over filgo op de voorpagina plaatsen. We weten inmiddels weten dat het FD een insider is bij Galapagos,wat zouden de beweegredenen zijn? Of gewoon een leuk verhaal, en door naar het volgende....
Diu terminus
1
[quote alias=Guuster id=11867689 date=201910051136]
Gaat GLPG een commerciële partner zoeken om filgotinib in Europa te vermarkten? Zo ja zijn er ideeen welke club daarvoor in aanmerking komt? Of zouden ze zelf energie gaan steken in commercie

Zie de site van Galapogos zelf;
[/https://reports.glpg.com/annual-report-2018/nl/de-galapagos-groep/strategie.html
Bakkiekoffie
1
@Pe26 en nr36
Ik wil jullie beiden bedanken voor de bijdragen op dit forum.
Zowel vanuit de inhoud(Pe26) als de artikelen uit de krant.
Het zijn parels op dit forum in vergelijking tot "de koers een beetje hoger of lager berichten" die uiteraard ook welkom zijn, maar eerlijk gezegd mij minder zeggen.
Ik ben ook primair uit koersperspectief in GLPGS gestapt, maar jullie zorgen er voor dat dit fonds vanuit haar doelstelling en (hopelijk op korte termijn) te realiseren resultaten mij toch wat meer 'betekenis en betrokkenheid geeft'.
Ook dat Onno op 'zijn draadje'af en toe langs komt past daarbij.
Ik kijk uit naar 'resultaten uit de pijplijn en de goedkeuringen die voor Fig weldra kunnen komen. Maar kan ook door jullie bijdragen gemakkelijker het geduld bewaren en accepteren dat ontwikkel-en goedkeuring- en productie/commercialisatieprocessen heel veel tijd vergen.
Ik ben er van overtuigd dat het goed komt, is het niet 2019 dan wel 2020 of 2021. Ik heb en houd vertrouwen in GLPGS en Gilead

FluitendeVogels
1
Door het geven van het inzicht in de deal heeft Gala wellicht afgedwongen dat ze een x aantal artikelen kunnen coördineren met het fd. De Tijd heeft ze vooral een mes in de rug gestoken laatst met een erg misleidende kop i.v.m. de black box, maar fd lijkt ze gunstiger gestemd.

Geen PB, maar meer human interest zodat ze de impact van hun product levend kunnen maken. Die PB’s komen vanzelf. Gala heeft altijd 2H19 aangegeven, niet Q3. En 2H19 duurt nog wel even.... komt allemaal goed!
Sentiment
0
"Na twee weken voelde ik me al beter’, zegt ze. ‘De zwellingen in mijn handen verdwenen. De pijn verdween. De ochtendstijfheid verdween. Voor het eerst sinds jaren kon ik weer voor mezelf zorgen. Plots kon ik ’s nachts weer slapen. Zonder pijn. Dat lukte al jaren niet meer."
"....aan de behandeling met filgotinib van Eleonora kwam een einde. In een volgende testfase worden nooit dezelfde patiënten opgenomen. Toch bleef ze zich nog jaren beter voelen. Is het een wondermiddel? ‘Da’."
Kijk, hier hebben we dus in geïnvesteerd.
Ik heb zelf beginnende reumatoïde artritis en hoop dat ik ooit met Filgotinib behandeld kan worden.
Lingus
0
quote:

Lingus schreef op 5 oktober 2019 09:18:


Nog een prachtig verhaal: endpts.com/book-excerpt-how-henri-ter...

Door DZR op het spoor gezet dat het verhaal ook andere kanten heeft:
www.nrc.nl/nieuws/2001/08/25/wondermi...
Beide verhalen verhogen het inzicht in biotech.
Missolapola
1
quote:

FluitendeVogels schreef op 5 oktober 2019 12:32:


Door het geven van het inzicht in de deal heeft Gala wellicht afgedwongen dat ze een x aantal artikelen kunnen coördineren met het fd. De Tijd heeft ze vooral een mes in de rug gestoken laatst met een erg misleidende kop i.v.m. de black box, maar fd lijkt ze gunstiger gestemd.

Identiek hetzelfde artikel staat vandaag ook in De Tijd hoor.
FluitendeVogels
0
quote:

Lingus schreef op 5 oktober 2019 12:43:


[...]
Door DZR op het spoor gezet dat het verhaal ook andere kanten heeft:
www.nrc.nl/nieuws/2001/08/25/wondermi...
Beide verhalen verhogen het inzicht in biotech.


Heb het idee dat Onno van deze fouten geleerd heeft.
FluitendeVogels
0
quote:

Missolapola schreef op 5 oktober 2019 13:01:


[...]
Identiek hetzelfde artikel staat vandaag ook in De Tijd hoor.


Ah, thanks!

Hoe dan ook blijf ik erbij dat De altijd Gala flink een hak heeft gezet toentertijd met die kop over een BB-label....
6.126 Posts, Pagina: « 1 2 3 4 5 6 ... 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 ... 303 304 305 306 307 » | Laatste
Aantal posts per pagina:  20 50 100 | Omhoog ↑

Meedoen aan de discussie?

Word nu gratis lid of log in met uw e-mailadres en wachtwoord.

Direct naar Forum

Detail

Vertraagd 25 mei 2022 17:35
Koers 51,260
Verschil 0,000 (0,00%)
Hoog 52,380
Laag 51,120
Volume 215.542
Volume gemiddeld 281.245
Volume gisteren 215.542

EU stocks, real time, by Cboe Europe Ltd.; Other, Euronext & US stocks by NYSE & Cboe BZX Exchange, 15 min. delayed
#/^ Index indications calculated real time, zie disclaimer, streaming powered by: Infront